Niedrożność smółkowa jelit

0

Niedrożność smółkowa (łac. meconium ileus, ang. MI) to jeden z pierwszych i najcięższych objawów mukowiscydozy. Do niedrożności smółkowej dochodzi u średnio 15% noworodków z mukowiscydozą urodzonych w Polsce. Niedrożność smółkowa nie wskazuje na stopień ciężkości przebiegu mukowiscydozy, ale jest ważną wskazówką dla lekarzy. Szpital powinien poinformować ośrodek prowadzący badania przesiewowe o wystąpieniu niedrożności smółkowej.

Niedrożność smółkowa to stan, w którym treść jelita dziecka (smółka, czyli pierwszy stolec noworodka) jest wyjątkowo lepka i powoduje zablokowanie jelit przy porodzie. W większości przypadków samo jelito jest kompletne i nienaruszone, a tylko wnętrze jelita jest zablokowane. Powodem zbyt gęstej smółki są zaburzenia spowodowane mutacjami CFTR.

Objawy niedrożności smółkowej

  • brak pierwszego stolca (smółki) w ciągu pierwszych 24-48 godzin życia,
  • zielone wymioty (zwane również żółciowymi, ponieważ zawierają żółć),
  • obrzęk brzucha wkrótce po urodzeniu.

Dzieci z bardziej złożonymi problemami – takimi perforacje jelita w wyniku niedrożności smółkowej – mogą mieć bardziej poważne objawy, takie jak te:

  • bardzo spuchnięty, bolesny brzuch z powodu stanu zapalnego,
  • problemy z oddychaniem, ponieważ nacisk brzucha uniemożliwia wypełnienie płuc powietrzem

Diagnozowanie niedrożności smółkowej

W niektórych przypadkach USG prenatalne wykazuje, że jelito dziecka może być zablokowane. Jeśli lekarz podejrzewa, że ​​jelito dziecka jest zablokowane przed porodem, może zlecić dokładniejsze badania oraz ostrzec zespół medyczny zajmujący się dzieckiem tuż po porodzie.

W większości przypadków lekarze podejrzewają niedrożność smółki w oparciu o objawy kliniczne w ciągu pierwszych kilku godzin lub dni po narodzinach. Naciskając na brzuch dziecka, lekarz może wyczuć pętlę jelita cienkiego (jelito kręte) wypełnioną smółką.

W przypadku podejrzenia niedrożności smółkowej u noworodka zwykle zleca się wykonanie badania RTG. Na zdjęciu rentgenowskim widać powiększone pętle jelita cienkiego.

Leczenie niedrożności smółkowej

U około 60% niemowląt z niedrożnością smółkową możliwe jest rozpuszczenie lepkiej smółki w szpitalu, za pomocą lewatywy.

U niektórych niemowląt mogą wystąpić powikłania, co oznacza, że ​​konieczna jest operacja.

Chirurg podczas operacji przez nacięcie koło pępka, usuwa odcinek jelita, który jest zablokowany i każdy fragment jelita, który został uszkodzony przez zastój smółki. Jeśli pozostała część jelita jest wystarczająco zdrowa, chirurg zszywa razem zdrowe końce jelita i zamyka powłokę brzuszną.

Czasami konieczne jest wyprowadzenie jelita na powierzchnię (stomia) jako tymczasowego leczenia przez kilka tygodni. Ma to miejsce w sytuacji, w której pozostawiona część jelit nie jest w najlepszym stanie. W takim przypadku chirurg przenosi 2 otwarte końce jelita do powierzchni brzucha dziecka i  przyszywa do otworów (stomii) wykonanych w ścianie brzucha. Najczęściej kilka tygodni lub miesięcy później podczas kolejnej operacji, zamyka się stomię i zszywa końce jelita.

 

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.