Włóknienie płuc – cichy zabójca układu oddechowego

włóknienie płuc, to cicha, ale niezwykle poważna choroba przewlekła. Prowadzi ona do postępującego, nieodwracalnego bliznowacenia tkanki płucnej, które sprawia, że płuca stają się sztywne niczym „skamieniałe”. Kluczowe znaczenie ma wczesna diagnoza, jednak choroba bywa często rozpoznawana z opóźnieniem, ponieważ jej objawy są mylone z astmą lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). Skutkiem tego wielu pacjentów doświadcza długiego „maratonu diagnostycznego”.

U sporej części chorych diagnoza stawiana jest dopiero po miesiącach, a nawet latach od wystąpienia pierwszych objawów. To czas nieodwracalnie utracony – choroba postępuje, a rokowanie się pogarsza. Proces włóknienia, czyli patologicznego namnażania i twardnienia tkanki łącznej, prowadzi do utraty elastyczności płuc. Organ przestaje się odpowiednio rozprężać, a pobór tlenu z powietrza staje się poważnie ograniczony.

Szczególnie podstępna bywa tzw. „płuco reumatyczne”. Szacuje się, że 8–10% osób z reumatoidalnym zapaleniem stawów rozwija śródmiąższową chorobę płuc (ILD), która może prowadzić do włóknienia. Choroba rozwija się powoli i często pozostaje niezauważona. Eksperci wskazują, że w Niemczech znaczna liczba przypadków włóknienia płuc pozostaje niezdiagnozowana, co ma dramatyczne konsekwencje dla pacjentów.

„Opieka nad pacjentami z włóknieniem płuc jest często fragmentaryczna i pozbawiona podejścia interdyscyplinarnego” – podkreśla Traugott Gruppe, dyrektor medyczny Boehringer Ingelheim w Niemczech. Firma od ponad 100 lat prowadzi badania nad terapiami chorób płuc i dróg oddechowych, starając się obniżać śmiertelność. „Potrzebujemy większej liczby wyspecjalizowanych ośrodków z interdyscyplinarnymi konferencjami przypadków (tzw. ILD Boards) oraz dedykowanych sieci współpracy. Wczesne rozpoznanie i strukturyzowana opieka to czynniki kluczowe w walce z chorobą. Niestety, rzeczywistość wygląda inaczej. Niespecyficzne objawy we wczesnym stadium prowadzą w prawie połowie przypadków do błędnej lub spóźnionej diagnozy. Nawet po jej postawieniu wdrożenie odpowiedniego leczenia bywa odwlekane.”

Choć obecnie nie ma możliwości całkowitego wyleczenia włóknienia płuc, szybkie rozpoznanie i wczesne leczenie dają szansę na poprawę rokowania i dłuższe przeżycie. Głównym celem terapii jest spowolnienie progresji choroby, łagodzenie objawów i poprawa jakości życia pacjenta. Stosuje się leki przeciwfibrotyczne, które hamują proces usztywniania tkanki i spowalniają utratę funkcji płuc. Leczenie uzupełniające obejmuje fizjoterapię oddechową, tlenoterapię oraz programy aktywności fizycznej.

Nadzieję daje także intensywny rozwój badań nad nowymi lekami. „W nowych substancjach czynnych widzimy ogromny potencjał, by trwale poprawić jakość i długość życia pacjentów z włóknieniem płuc” – dodaje Gruppe.

Pacjenci i osoby z podejrzeniem choroby mogą skorzystać z dostępnego testu przesiewowego online (w języku niemieckim): Lungenfibrose-Selbsttest.

Źródło: Boehringer Ingelheim Corporate Center GmbH