Wzór zaświadczenia w języku angielskim o przewożonych lekach i sprzętach dla pacjenta z mukowiscydozą

Osoba z mukowiscydozą może podczas podróży zagranicznej potrzebować znacznie większej liczby leków i urządzeń medycznych niż pozostali pasażerowie. Inhalatory, nebulizator, antybiotyki wziewne, enzymy trzustkowe, leki wymagające przechowywania w odpowiedniej temperaturze czy przenośny koncentrator tlenu mogą wzbudzić pytania podczas kontroli bezpieczeństwa lub odprawy granicznej. Pomocne może być wówczas zaświadczenie w języku angielskim, potwierdzające rozpoznanie mukowiscydozy oraz konieczność przewożenia wskazanych produktów leczniczych i sprzętu.

W artykule

• Po co zabierać zaświadczenie lekarskie w języku angielskim?
• Co powinien wpisać lekarz w dokumencie?
• Jak przygotować leki do podróży?
• Jak przewozić nebulizator i pozostały sprzęt medyczny?
• Czy zaświadczenie zastępuje formularz MEDIF?
• Gdzie pobrać wzór dokumentu?

Zaświadczenie o lekach i sprzęcie dla osoby z mukowiscydozą

Fundacja Oddech Życia przygotowała jednostronicowy wzór zaświadczenia w języku angielskim przeznaczony dla osób z mukowiscydozą wyjeżdżających za granicę. Dokument może zostać wydrukowany, uzupełniony przez lekarza, podpisany i opatrzony pieczęcią poradni, kliniki albo szpitala.

Zaświadczenie potwierdza, że wskazana osoba choruje na mukowiscydozę oraz musi stosować wymienione w nim leki i urządzenia medyczne. Formularz zawiera miejsce na wpisanie danych pacjenta, nazw produktów leczniczych oraz sprzętu niezbędnego w czasie podróży, między innymi inhalatora, inhalatora przenośnego, nebulizatora i przenośnego koncentratora tlenu.

Pobierz wzór zaświadczenia w języku angielskim w formacie PDF

Dlaczego warto mieć zaświadczenie przy sobie?

W przypadku większości standardowych leków samo zaświadczenie nie jest bezwzględnie wymagane podczas każdej podróży. Może jednak znacząco ułatwić wyjaśnienie, dlaczego pasażer przewozi większą liczbę opakowań leków, ampułki, płyny, aerozole, igły, strzykawki, urządzenia elektroniczne lub dodatkowe akumulatory.

Dokument może być przydatny podczas:

• kontroli bezpieczeństwa na lotnisku,
• kontroli celnej lub granicznej,
• odprawy prowadzonej przez przewoźnika,
• wyjaśniania przeznaczenia urządzenia medycznego,
• konieczności uzyskania pomocy medycznej za granicą,
• utraty bagażu albo potrzeby odtworzenia listy stosowanego leczenia.

Polskie instytucje publiczne zalecają, aby leki przeznaczone na własny użytek znajdowały się w oryginalnych opakowaniach, najlepiej wraz z etykietą i ulotką. Warto również posiadać kopię recepty lub zaświadczenie lekarskie, szczególnie w przypadku leków wydawanych na receptę, preparatów wymagających chłodzenia oraz produktów podlegających dodatkowym ograniczeniom.

Pobierz wzór zaświadczenia w języku angielskim w formacie PDF

Jak prawidłowo wypełnić dokument?

Zaświadczenie powinno zostać uzupełnione przez lekarza znającego stan zdrowia pacjenta, najlepiej lekarza prowadzącego z ośrodka leczenia mukowiscydozy. Należy wpisać czytelnie, w języku angielskim, imię i nazwisko pacjenta, datę urodzenia oraz nazwy przewożonych produktów leczniczych.

Przy lekach warto podać nie tylko nazwę handlową, ale – o ile to możliwe – również międzynarodową nazwę substancji czynnej. Nazwy handlowe mogą różnić się pomiędzy państwami, natomiast nazwa substancji czynnej ułatwia identyfikację preparatu przez personel medyczny i służby kontrolne.

W dokumencie można wymienić między innymi:

• modulatory białka CFTR,
• antybiotyki wziewne, doustne lub dożylne,
• dornazę alfa,
• hipertoniczny roztwór chlorku sodu,
• leki rozszerzające oskrzela,
• glikokortykosteroidy wziewne,
• enzymy trzustkowe,
• insulinę i wyposażenie stosowane w cukrzycy związanej z mukowiscydozą,
• witaminy rozpuszczalne w tłuszczach,
• inne leki stosowane przewlekle lub doraźnie.

W części dotyczącej sprzętu należy zaznaczyć odpowiednie urządzenia i – jeśli jest na to miejsce – wpisać ich nazwę, model oraz przeznaczenie. Dotyczy to zwłaszcza nebulizatora, sprężarki do inhalacji, urządzeń do fizjoterapii oddechowej, pompy infuzyjnej, glukometru, systemu ciągłego monitorowania glikemii, przenośnego koncentratora tlenu albo urządzenia wspomagającego oddychanie.

Dokument powinien zawierać datę wystawienia, pieczęć placówki lub lekarza oraz podpis lekarza. Przed wyjazdem należy sprawdzić, czy wszystkie wpisy są czytelne i zgodne z rzeczywistą zawartością bagażu.

Jak przewozić leki podczas podróży?

Najważniejsze leki powinny znajdować się w bagażu podręcznym. Umieszczenie całego zapasu w bagażu rejestrowanym wiąże się z ryzykiem jego opóźnienia, zagubienia, uszkodzenia albo narażenia leków na nieodpowiednią temperaturę. Rozsądnym rozwiązaniem jest podzielenie zapasu pomiędzy dwa bagaże, przy czym ilość wystarczająca przynajmniej na pierwsze dni podróży powinna pozostawać stale przy pacjencie.

Leki należy przewozić w oryginalnych, opisanych opakowaniach. Nie zaleca się przesypywania tabletek do nieoznakowanych pojemników ani transportowania ampułek bez kartoników lub innych elementów umożliwiających identyfikację preparatu. Warto zabrać nieco większy zapas niż wynikałoby to dokładnie z liczby dni wyjazdu, uwzględniając możliwość opóźnienia powrotu, odwołania lotu albo nieprzewidzianego przedłużenia pobytu.

Niezbędne leki w płynie, żelu lub aerozolu mogą być przewożone w bagażu podręcznym także w opakowaniach większych niż 100 ml, jeżeli są potrzebne ze względów medycznych. Podczas kontroli trzeba je zgłosić i przedstawić oddzielnie do sprawdzenia. Personel kontroli może poprosić o potwierdzenie ich autentyczności i medycznego przeznaczenia.

Leki wymagające chłodzenia

Niektóre produkty lecznicze muszą być przechowywane w ściśle określonym zakresie temperatur. Przed podróżą należy sprawdzić charakterystykę produktu leczniczego lub ulotkę i ustalić z farmaceutą albo lekarzem, jak długo lek może pozostawać poza lodówką.

Do transportu można wykorzystać odpowiednią torbę termiczną lub medyczne etui chłodzące. Lek nie powinien stykać się bezpośrednio z zamrożonym wkładem, jeżeli jego zamrożenie mogłoby spowodować utratę właściwości. Trzeba również upewnić się, że w miejscu pobytu będzie dostępna lodówka zapewniająca właściwe warunki przechowywania.

Przed lotem warto zapytać przewoźnika, jakie zasady obowiązują w odniesieniu do wkładów chłodzących i opakowań termicznych. Nie należy zakładać, że personel pokładowy będzie mógł umieścić leki w lodówce samolotu.

Jak przewozić nebulizator i sprzęt do fizjoterapii oddechowej?

Nebulizator, inhalator, urządzenia do oczyszczania dróg oddechowych oraz inne delikatne sprzęty medyczne najlepiej przewozić w bagażu podręcznym. Pozwala to ograniczyć ryzyko uszkodzenia mechanicznego oraz zagubienia urządzenia.

Przed wyjazdem należy sprawdzić:

• wymiary i masę urządzenia,
• rodzaj zasilania,
• napięcie stosowane w kraju docelowym,
• rodzaj potrzebnej przejściówki do gniazdka,
• zasady transportu baterii i akumulatorów,
• możliwość korzystania ze sprzętu w samolocie,
• warunki przewozu ustalone przez konkretną linię lotniczą.

Akumulatory litowe i zapasowe baterie podlegają odrębnym zasadom bezpieczeństwa. Ich dopuszczalna liczba, pojemność oraz sposób zabezpieczenia styków zależą od rodzaju urządzenia i regulaminu przewoźnika. Dlatego przed lotem należy sprawdzić zarówno informacje linii lotniczej, jak i aktualne zasady publikowane przez Urząd Lotnictwa Cywilnego.

Przewóz przenośnego koncentratora tlenu

Przenośny koncentrator tlenu wymaga szczególnie starannego przygotowania. Sam fakt, że urządzenie jest wyrobem medycznym, nie oznacza automatycznie, że można używać go podczas każdego lotu. Linia lotnicza może wymagać wcześniejszego zgłoszenia, podania producenta i modelu koncentratora, przedstawienia dokumentacji technicznej oraz potwierdzenia, że urządzenie jest dopuszczone do użytku na pokładzie.

Należy również zabrać odpowiednią liczbę naładowanych akumulatorów. Przewoźnik może wymagać zapasu energii wystarczającego nie tylko na planowany czas lotu, ale także na dodatkowy okres związany z możliwym opóźnieniem. LOT informuje przykładowo, że pasażer powinien dysponować bateriami zapewniającymi zasilanie przez co najmniej 150 proc. planowanego czasu podróży. Przewoźnik zaznacza również, że dostęp do zasilania z gniazda pokładowego nie jest zapewniany.

Jeżeli tlen ma być stosowany w czasie lotu, konieczny może być formularz medyczny przewoźnika oraz wcześniejsza ocena zdolności pacjenta do podróży. Szczegóły trzeba każdorazowo ustalać bezpośrednio z linią lotniczą.

Zaświadczenie Fundacji a formularz MEDIF

Udostępniany przez Fundację Oddech Życia wzór dokumentu służy przede wszystkim do potwierdzenia, że pacjent choruje na mukowiscydozę oraz musi przewozić określone leki i urządzenia medyczne. Nie jest on jednak formularzem MEDIF i nie zastępuje dokumentów wymaganych przez konkretną linię lotniczą.

MEDIF, czyli Medical Information Form, jest formularzem stosowanym przez przewoźników w celu oceny, czy stan zdrowia pasażera pozwala na bezpieczny lot oraz czy podczas podróży potrzebna będzie szczególna pomoc, tlenoterapia, transport medyczny albo używanie określonego urządzenia. LOT wymaga przesłania swojego formularza MEDIF najpóźniej 72 godziny przed planowanym wylotem w sytuacjach, w których taka ocena jest konieczna (w większości przypadków nie dotyczy to chorych na mukowiscydozę w stabilnym stanie zdrowia).

Zaświadczenie o przewożonych lekach nie jest również równoznaczne z zaświadczeniem „fit to fly”, które potwierdza brak przeciwwskazań medycznych do odbycia lotu. W zależności od stanu zdrowia pacjenta (głównie złego stanu zdrowia) i wymagań przewoźnika mogą być potrzebne dwa albo nawet trzy odrębne dokumenty:

• zaświadczenie o rozpoznaniu i przewożonych lekach lub sprzęcie,
• formularz MEDIF wymagany przez linię lotniczą,
• zaświadczenie o zdolności do odbycia podróży lotniczej.

Co jeszcze warto zabrać?

Poza podpisanym zaświadczeniem przydatne mogą być:

• kopia aktualnej recepty lub wydruk z Internetowego Konta Pacjenta,
• lista leków z dawkowaniem i nazwami substancji czynnych,
• krótka informacja o chorobie i uczuleniach w języku angielskim,
• dane kontaktowe ośrodka leczenia mukowiscydozy,
• kopia ostatniej dokumentacji medycznej, jeżeli stan zdrowia tego wymaga,
• Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego podczas podróży do państw, w których może być wykorzystana,
• polisa turystyczna obejmująca chorobę przewlekłą,
• instrukcja obsługi przewożonego urządzenia medycznego.

Dokument papierowy warto przechowywać razem z lekami, a jego skan zapisać w telefonie lub w bezpiecznej chmurze. Dobrze jest również pozostawić kopię osobie bliskiej.

Lista kontrolna przed wyjazdem

Na kilka tygodni przed podróżą należy skonsultować plany z lekarzem prowadzącym, ocenić potrzebny zapas leków i poprosić o wystawienie zaświadczenia. Następnie trzeba sprawdzić regulamin przewoźnika, zasady obowiązujące na lotniskach oraz przepisy dotyczące wwozu produktów leczniczych do kraju docelowego.

Bezpośrednio przed wyjazdem warto upewnić się, że:

• zaświadczenie jest podpisane i opatrzone pieczęcią,
• nazwisko w dokumencie odpowiada danym w dokumencie podróży,
• lista leków i urządzeń jest kompletna,
• leki znajdują się w oryginalnych opakowaniach,
• najważniejsze preparaty spakowano do bagażu podręcznego,
• sprzęt jest sprawny, kompletny i odpowiednio zabezpieczony,
• akumulatory są naładowane, a zapasowe baterie prawidłowo zapakowane,
• przewoźnik zaakceptował urządzenia wymagające wcześniejszego zgłoszenia (np. koncentrator tlenu),
• sprawdzono przepisy państwa docelowego i krajów tranzytowych.

Pobierz zaświadczenie dla podróżującego pacjenta z mukowiscydozą – wersja angielska PDF

Zobacz również: Lot samolotem a mukowiscydoza. Poradnik dla pacjentów z mukowiscydozą.