Praktyczny przewodnik po opłatach paszportowych dla osób z niepełnosprawnością, ich rodzin, opiekunów, seniorów, dzieci i studentów

W artykule

• Opłata podstawowa za paszport i paszport tymczasowy
• Ulgi dla osób z niepełnosprawnością, rencistów, emerytów i opiekunów
• Opłaty dla dzieci, uczniów, studentów i rodzin z Kartą Dużej Rodziny
• Zwolnienia z opłaty paszportowej, w tym wyjazd na leczenie lub operację
• Składanie wniosku, podpis, zdjęcie, odciski palców i odbiór dokumentu
• Różnica między opłatami w Polsce a opłatami konsularnymi za granicą

Paszport jako dokument potrzebny nie tylko do podróży

Paszport jest dokumentem potwierdzającym obywatelstwo polskie i tożsamość jego posiadacza oraz uprawniającym do przekraczania granicy. Zgodnie z ustawą o dokumentach paszportowych prawo do posiadania dokumentu paszportowego przysługuje każdemu obywatelowi polskiemu, a obywatel polski może posiadać jeden ważny dokument paszportowy, chyba że ustawa przewiduje wyjątek.

W praktyce paszport bywa potrzebny nie tylko w celach turystycznych. Dla osób z niepełnosprawnością, pacjentów przewlekle chorych, osób wymagających leczenia zagranicznego, dzieci z niepełnosprawnościami, seniorów, opiekunów oraz rodzin wielodzietnych może być dokumentem niezbędnym do wyjazdu na diagnostykę, konsultację, leczenie, operację, rehabilitację, turnus terapeutyczny albo do załatwienia spraw rodzinnych poza granicami Polski.

System opłat paszportowych przewiduje opłatę podstawową, opłaty obniżone oraz przypadki całkowitego zwolnienia z opłaty. Szczególne znaczenie mają przepisy dotyczące osób z niepełnosprawnością, osób pobierających rentę socjalną, świadczenia opiekuńcze, emerytów, rencistów, dzieci oraz członków rodzin wielodzietnych posiadających ważną Kartę Dużej Rodziny.

Ile wynosi podstawowa opłata za paszport?

Podstawowa opłata za paszport wydawany w Polsce przez wojewodę albo ministra właściwego do spraw wewnętrznych wynosi 140 zł. Taką stawkę określa rozporządzenie Rady Ministrów z 1 lipca 2022 r. w sprawie opłat za paszport i za paszport tymczasowy. To samo rozporządzenie wskazuje, że opłata za drugi paszport wynosi 280 zł, a opłata za paszport tymczasowy wynosi 30 zł.

Opłata podstawowa 140 zł dotyczy przede wszystkim osób pełnoletnich, które nie ukończyły 70 lat i nie mają prawa do ulgi ani zwolnienia. Osoby, które w dniu złożenia wniosku mają ukończone 70 lat, są zwolnione z opłaty za paszport, z zastrzeżeniem ustawowych wyjątków dotyczących drugiego paszportu.

Warto od razu zaznaczyć, że wskazane kwoty w złotych dotyczą opłat krajowych. W przypadku wniosku składanego za granicą u konsula obowiązują opłaty konsularne, określone w przepisach wydanych na podstawie Prawa konsularnego oraz w tabelach opłat właściwych dla danej placówki. Ustawa o dokumentach paszportowych wyraźnie odróżnia opłaty za dokumenty wydawane przez wojewodę lub ministra od opłat za paszport lub paszport tymczasowy wydawany przez konsula.

Najważniejsze kwoty w procedurze krajowej

W przypadku wniosku składanego w Polsce najważniejsze stawki są następujące:

Stawki 140 zł, 280 zł i 30 zł dla paszportu tymczasowego wynikają bezpośrednio z rozporządzenia Rady Ministrów, natomiast stawki ulgowe 30 zł, 70 zł, 15 zł i 35 zł są powiązane z grupami wskazanymi w art. 21 ustawy o dokumentach paszportowych.

Osoby z niepełnosprawnością płacą 70 zł

Osoby z niepełnosprawnością w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych są uprawnione do obniżonej opłaty za paszport. W praktyce oznacza to opłatę 70 zł zamiast 140 zł. Ustawa obejmuje tym uprawnieniem także współmałżonków osób z niepełnosprawnością, jeżeli pozostają na ich wyłącznym utrzymaniu.

To istotne rozwiązanie dla rodzin, w których niepełnosprawność jednej osoby wpływa na sytuację ekonomiczną całego gospodarstwa domowego. Jeżeli współmałżonek osoby z niepełnosprawnością pozostaje na jej wyłącznym utrzymaniu, może korzystać z tego samego poziomu obniżonej opłaty.

W praktyce przy składaniu wniosku należy okazać dokument potwierdzający uprawnienie do ulgi, na przykład orzeczenie o niepełnosprawności, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności albo inny dokument wymagany w konkretnej sytuacji. Urzędy wojewódzkie wskazują, że osoba korzystająca z ulgi powinna przedłożyć dokument potwierdzający prawo do obniżonej opłaty.

Renta socjalna i świadczenia opiekuńcze

Obniżona opłata 70 zł przysługuje także osobom mającym ustalone prawo do renty socjalnej. Jest to ważne zwłaszcza dla osób, których niepełnosprawność powstała wcześnie i które nie nabyły klasycznych uprawnień rentowych wynikających z wcześniejszej aktywności zawodowej.

Do tej samej grupy opłat ulgowych należą osoby pobierające specjalny zasiłek opiekuńczy, świadczenie pielęgnacyjne albo zasiłek dla opiekuna. W kontekście niepełnosprawności ma to duże znaczenie, ponieważ wyjazd za granicę osoby wymagającej wsparcia często wymaga obecności opiekuna. Ustawodawca przewidział więc preferencję także dla osób, które pełnią stałe funkcje opiekuńcze wobec osób zależnych.

Emeryci, renciści i współmałżonkowie pozostający na utrzymaniu

Do opłaty obniżonej 70 zł uprawnieni są emeryci i renciści. Ustawa obejmuje tym uprawnieniem również współmałżonków emerytów i rencistów, jeżeli pozostają na ich wyłącznym utrzymaniu.

W praktyce dokumentem potwierdzającym prawo do ulgi może być na przykład legitymacja emeryta-rencisty, decyzja właściwego organu albo inny dokument wymagany przez urząd. Jeżeli z ulgi korzysta współmałżonek pozostający na wyłącznym utrzymaniu, urząd może wymagać wykazania tej okoliczności.

Domy pomocy społecznej, zakłady opiekuńcze i zasiłki stałe

Obniżona opłata 70 zł przysługuje osobom przebywającym w domach pomocy społecznej lub zakładach opiekuńczych oraz osobom korzystającym z pomocy społecznej w formie zasiłków stałych.

Ta sama grupa może w określonych przypadkach zostać całkowicie zwolniona z opłaty. Nie pobiera się opłaty od osób przebywających w domach pomocy społecznej lub zakładach opiekuńczych albo korzystających z zasiłków stałych, jeżeli ich wyjazd za granicę następuje w celu długotrwałego leczenia lub w związku z koniecznością poddania się operacji.

To jeden z najważniejszych przepisów z perspektywy osób ciężko chorych i niesamodzielnych. Zwolnienie nie dotyczy każdego wyjazdu osoby korzystającej z pomocy społecznej, ale wyjazdu spełniającego warunek medyczny: długotrwałe leczenie za granicą albo konieczność operacji.

Dzieci i młodzież

Opłaty za paszport dla dzieci są niższe niż dla dorosłych. Dziecko, które w dniu złożenia wniosku nie ukończyło 12 lat, płaci 30 zł. Jeżeli dziecko do 12. roku życia posiada ważną Kartę Dużej Rodziny, opłata wynosi 15 zł.

Osoba małoletnia, która ukończyła 12 lat, ale nie ukończyła 18 lat, płaci 70 zł. Jeżeli posiada ważną Kartę Dużej Rodziny, opłata wynosi 35 zł.

Znaczenie ma także okres ważności dokumentu. Paszport wydany osobie, która ukończyła 12 lat, jest ważny przez 10 lat. Paszport wydany dziecku, które nie ukończyło 12 lat, jest ważny przez 5 lat. Paszport tymczasowy jest ważny przez okres w nim wskazany, ale nie dłużej niż 365 dni, a drugi paszport wydany tej samej osobie jest ważny przez 3 lata.

Uczniowie i studenci

Uczniowie i studenci między 18. a 26. rokiem życia są uprawnieni do obniżonej opłaty 70 zł. Jeżeli uczeń lub student do 25. roku życia posiada ważną Kartę Dużej Rodziny, może korzystać z niższej opłaty, czyli 35 zł.

Przy składaniu wniosku należy udokumentować status ucznia lub studenta, a w przypadku korzystania z preferencji związanej z Kartą Dużej Rodziny – także przedłożyć ważną Kartę Dużej Rodziny.

Karta Dużej Rodziny a opłata paszportowa

Karta Dużej Rodziny ma duże znaczenie przy ustalaniu opłaty paszportowej, ale zakres preferencji zależy od tego, do której grupy należy wnioskodawca.

Najniższą opłatę, czyli 15 zł, płacą małoletni do 12. roku życia posiadający ważną Kartę Dużej Rodziny. Opłatę 35 zł płacą uczniowie i studenci do 25. roku życia posiadający ważną Kartę Dużej Rodziny oraz dzieci legitymujące się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności, bez względu na wiek, jeżeli są członkami rodziny wielodzietnej w rozumieniu ustawy o Karcie Dużej Rodziny i posiadają ważną Kartę.

Opłatę 70 zł mogą zapłacić rodzice i ich małżonkowie, rodzice zastępczy oraz osoby prowadzące rodzinny dom dziecka, jeżeli są członkami rodziny wielodzietnej w rozumieniu ustawy o Karcie Dużej Rodziny i posiadają ważną Kartę Dużej Rodziny.

To ważne doprecyzowanie, ponieważ w praktyce Karta Dużej Rodziny nie daje jednej identycznej stawki wszystkim jej posiadaczom. Dla dzieci do 12. roku życia oznacza opłatę 15 zł, dla uczniów, studentów do 25. roku życia oraz dzieci z umiarkowanym albo znacznym stopniem niepełnosprawności – 35 zł, a dla rodziców i opiekunów wskazanych w ustawie – 70 zł.

Dziecko z niepełnosprawnością w rodzinie wielodzietnej

Szczególnie korzystne rozwiązanie dotyczy dzieci legitymujących się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności, które posiadają ważną Kartę Dużej Rodziny. W tej sytuacji prawo do preferencji nie jest ograniczone wiekiem dziecka w taki sam sposób jak w przypadku uczniów i studentów. Ustawa wskazuje dzieci z orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności „bez względu na ich wiek”.

W praktyce oznacza to, że dorosła osoba z umiarkowanym albo znacznym stopniem niepełnosprawności może w określonych warunkach korzystać z uprawnień przewidzianych dla dzieci w rodzinie wielodzietnej, jeżeli spełnia kryteria wynikające z przepisów o Karcie Dużej Rodziny i posiada ważną Kartę.

Inne grupy uprawnione do opłaty 70 zł

Obniżona opłata 70 zł przysługuje również wielu grupom, które nie są bezpośrednio związane z niepełnosprawnością, ale zostały wskazane w ustawie o dokumentach paszportowych.

Do tej grupy należą kombatanci i inne osoby, do których stosuje się przepisy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego. Prawo do obniżonej opłaty mają także osoby posiadające status działacza opozycji antykomunistycznej albo osoby represjonowanej z powodów politycznych.

Ustawa obejmuje ulgą także osoby, którym Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych potwierdził określone okresy represji politycznych, w tym pracę na rzecz organizacji politycznych i związków zawodowych nielegalnych w rozumieniu przepisów obowiązujących do kwietnia 1989 r., niewykonywanie pracy z powodu represji politycznych albo pozbawienie możliwości wykonywania zawodu przed 31 lipca 1990 r. z powodu działań na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości i suwerenności lub respektowania praw człowieka.

Do opłaty 70 zł uprawnieni są również żołnierze pełniący terytorialną służbę wojskową, strażacy ratownicy ochotniczej straży pożarnej, osoby, którym przyznano świadczenie ratownicze, ochotnicy pełniący służbę w podmiotach uprawnionych do wykonywania ratownictwa górskiego oraz weterani poszkodowani.

W tekście warto używać określenia „weterani poszkodowani”, a nie ogólnie „weterani”, ponieważ ustawa wskazuje właśnie tę kategorię.

Zasada jednej ulgi

Jeżeli ta sama osoba spełnia kilka warunków do obniżonej opłaty, nie oznacza to sumowania ulg. Ustawa stanowi, że w przypadku zbiegu dwóch lub więcej uprawnień przysługuje tylko jedno uprawnienie do wniesienia obniżonej opłaty.

Przykładowo osoba może być jednocześnie studentem, osobą z niepełnosprawnością i członkiem rodziny wielodzietnej posiadającym Kartę Dużej Rodziny. Nie oznacza to jednak automatycznego dalszego obniżenia kwoty przez „dodawanie” zniżek. Wybiera się właściwą jedną podstawę preferencji, zgodną z przepisami.

Kiedy paszport jest bezpłatny?

Nie pobiera się opłaty za paszport wydawany osobom, które w dniu złożenia wniosku mają ukończone 70 lat. To najczęściej spotykany przypadek całkowitego zwolnienia z opłaty.

Zwolnienie obejmuje również osoby przebywające w domach pomocy społecznej lub zakładach opiekuńczych oraz osoby korzystające z pomocy społecznej w formie zasiłków stałych, ale tylko wtedy, gdy ich wyjazd za granicę następuje w celu długotrwałego leczenia lub w związku z koniecznością poddania się operacji.

Opłaty nie pobiera się także od osób, które występują o wymianę paszportu z powodu błędnej personalizacji albo wady technicznej stwierdzonej przez organ paszportowy. Zwolnienie obejmuje również osoby, które składają wniosek przed upływem ważności dotychczasowego paszportu w związku z usunięciem niezgodności danych, takich jak imię, nazwisko, data urodzenia, miejsce urodzenia, obywatelstwo, płeć lub numer PESEL.

Bez opłaty paszport może zostać wydany także żołnierzom wyznaczonym lub skierowanym do pełnienia służby poza granicami państwa, z wyjątkiem żołnierzy zawodowych, oraz osobom dysponującym prawomocnym orzeczeniem sądu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji organu paszportowego o odmowie wydania albo unieważnieniu dokumentu paszportowego.

Warto dodać, że zwolnienia z opłaty wymienione w art. 22 ust. 1 pkt 1–5 ustawy nie stosują się do drugiego paszportu wydawanego na podstawie art. 46 ustawy.

Paszport tymczasowy

Paszport tymczasowy wydawany w Polsce kosztuje 30 zł. Jest dokumentem o krótszej ważności – zgodnie z ustawą jest ważny przez okres w nim wskazany, ale nie dłużej niż 365 dni od daty wydania.

Ustawa przewiduje, że paszport tymczasowy może być wydany m.in. osobom przebywającym poza granicami Polski na czas oczekiwania na odbiór paszportu, osobom, od których pobranie odcisków palców jest fizycznie niemożliwe, jeżeli przeszkoda ma charakter czasowy, oraz w nagłych przypadkach związanych z powrotem do miejsca stałego pobytu, chorobą, chorobą lub pogrzebem członka rodziny, działalnością zawodową, realizacją obowiązku nauki przez małoletnich albo koniecznością zapewnienia im opieki.

Nie pobiera się opłaty za paszport tymczasowy wydany z urzędu na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy.

Gdzie można złożyć wniosek?

Wniosek o wydanie paszportu albo paszportu tymczasowego można złożyć do dowolnego wojewody albo konsula. Oznacza to, że w Polsce wniosek można złożyć w dowolnym punkcie paszportowym, niezależnie od miejsca zameldowania. Za granicą wniosek składa się w urzędzie konsularnym.

Co do zasady złożenie wniosku wymaga osobistego stawiennictwa w organie paszportowym. Przy składaniu wniosku dla osoby nieposiadającej zdolności do czynności prawnych, która ukończyła 5 lat, lub osoby posiadającej ograniczoną zdolność do czynności prawnych, wymagana jest obecność tej osoby.

Wyjątek dotyczy m.in. wniosku o paszport lub paszport tymczasowy dla osoby do 12. roku życia, który można złożyć przy użyciu usługi elektronicznej udostępnionej przez ministra właściwego do spraw informatyzacji. Od 15 kwietnia 2026 r. Ministerstwo Cyfryzacji informuje, że wniosek o paszport dla dziecka lub podopiecznego poniżej 12 lat można złożyć w aplikacji mObywatel; aplikacja umożliwia także wyrażenie zgody przez drugiego rodzica lub opiekuna.

Kto składa wniosek w imieniu osoby bez pełnej zdolności do czynności prawnych?

Wniosek o wydanie dokumentu paszportowego składa osoba posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych. W imieniu osoby nieposiadającej zdolności do czynności prawnych albo osoby posiadającej ograniczoną zdolność do czynności prawnych wniosek składa matka, ojciec, opiekun prawny albo kurator.

Ma to znaczenie w przypadku części dzieci, osób ubezwłasnowolnionych, osób z niepełnosprawnością intelektualną, osób z ciężkimi chorobami neurologicznymi, psychiatrycznymi lub innymi stanami zdrowia, w których ustanowiono opiekuna prawnego albo kuratora. Jeżeli wniosek składa opiekun prawny lub kurator, powinien przedłożyć dokumenty sądowe potwierdzające uprawnienie do działania w imieniu tej osoby. Ustawa wskazuje takie dokumenty w katalogu dokumentów przedkładanych przy składaniu wniosku.

Zgoda rodziców lub opiekunów przy dziecku

Na wydanie dokumentu paszportowego osobie nieposiadającej zdolności do czynności prawnych lub mającej ograniczoną zdolność do czynności prawnych, która nie ukończyła 18 lat, wymagana jest zgoda matki i ojca.

W praktyce dotyczy to większości wniosków paszportowych dla dzieci. W usłudze mObywatel dotyczącej dzieci do 12. roku życia zgoda drugiego rodzica lub opiekuna może zostać wyrażona w aplikacji, a w określonych sytuacjach można dołączyć inne wymagane załączniki, np. zgodę poświadczoną przez notariusza albo orzeczenie sądu.

Podpis pod wnioskiem i sytuacje szczególne

Wniosek paszportowy jest składany w formie dokumentu utrwalonego w postaci elektronicznej. W typowej procedurze wypełnia go organ paszportowy na podstawie danych podanych przez wnioskodawcę i danych zawartych w rejestrach, a wnioskodawca podpisuje go za pomocą urządzenia umożliwiającego elektroniczne złożenie podpisu.

Jeżeli nie ma możliwości złożenia podpisu przy użyciu urządzenia umożliwiającego odwzorowanie podpisu własnoręcznego, podpis składa się na wydruku dokumentu utrwalonego w postaci elektronicznej. Jeżeli wnioskodawca w ogóle nie może złożyć podpisu, wniosek opatruje się adnotacją o przyczynie braku podpisu.

To szczególnie ważne dla osób z niepełnosprawnością ruchową, chorobami neurologicznymi, porażeniami, przykurczami, amputacjami, zaburzeniami koordynacji, chorobami nerwowo-mięśniowymi albo innymi schorzeniami uniemożliwiającymi standardowe złożenie podpisu.

Odciski palców i wyjątki

Podczas składania wniosku o wydanie paszportu pobiera się odciski palców od osoby, której ma być wydany paszport. Wyjątek dotyczy osób, które nie ukończyły 12. roku życia, oraz osób, od których pobranie odcisków palców jest fizycznie niemożliwe.

Ustawa przewiduje także, że w warstwie elektronicznej paszportu nie zamieszcza się odcisków palców osoby, która nie ukończyła 12 lat, oraz osoby, od której pobranie odcisków palców jest fizycznie niemożliwe. W takim przypadku dokument może zawierać informację o braku odcisków.

Dla osób z niepełnosprawnością praktyczne znaczenie mogą mieć sytuacje takie jak amputacje, wady rozwojowe dłoni, ciężkie deformacje palców, zaawansowane przykurcze, uszkodzenia skóry, następstwa oparzeń, choroby neurologiczne albo inne stany uniemożliwiające prawidłowe pobranie odcisków.

Zdjęcie paszportowe a niepełnosprawność i stan zdrowia

Fotografia do paszportu powinna być wykonana nie wcześniej niż 6 miesięcy przed złożeniem wniosku. Osoba na zdjęciu powinna patrzeć na wprost, mieć naturalny wyraz twarzy, zamknięte usta, twarz nieprzysłoniętą włosami oraz widoczne brwi, oczy i źrenice. Co do zasady fotografia powinna przedstawiać osobę bez nakrycia głowy i bez okularów z ciemnymi szkłami.

Ustawa przewiduje jednak wyjątki istotne dla osób z niepełnosprawnością. Osoba z wadą narządu wzroku może przedłożyć fotografię w okularach z ciemnymi szkłami, ale w takim przypadku musi przedłożyć również orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Podobną informację podaje rządowa instrukcja dotycząca zdjęć do dowodu i paszportu.

Fotografia dziecka do 5. roku życia, osoby posiadającej orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o stopniu niepełnosprawności oraz osoby, której stan zdrowia nie pozwala spełnić standardowych wymogów dotyczących naturalnego wyrazu twarzy, zamkniętych ust czy ustawienia twarzy, może nie spełniać części tych wymogów.

To istotne w przypadku osób z chorobami neurologicznymi, zespołami genetycznymi, zaburzeniami napięcia mięśniowego, porażeniem nerwów twarzowych, trudnością w utrzymaniu głowy, brakiem możliwości zamknięcia ust, niepełnosprawnością sprzężoną albo ciężkim stanem ogólnym.

Nakrycie głowy po leczeniu lub z powodów religijnych

Osoba nosząca nakrycie głowy zgodnie z zasadami swojego wyznania może przedłożyć fotografię w nakryciu głowy, pod warunkiem że wizerunek twarzy jest w pełni widoczny. W takim przypadku wymagane jest zaświadczenie o przynależności do wspólnoty wyznaniowej zarejestrowanej w Polsce.

Ustawa dopuszcza również fotografię w nakryciu głowy w innych przypadkach, jeżeli osoba uprawdopodobni, że taka potrzeba wynika z konsekwencji przebytego leczenia albo wypadku. To może mieć znaczenie np. dla pacjentów po zabiegach chirurgicznych, urazach, oparzeniach, leczeniu onkologicznym albo innych stanach, w których nakrycie głowy jest uzasadnione medycznie.

Opłata nie podlega zwrotowi po złożeniu wniosku

Po złożeniu wniosku o wydanie paszportu albo paszportu tymczasowego wniesiona opłata nie podlega zwrotowi. Wynika to z ustawy o dokumentach paszportowych i jest powtarzane w informacjach urzędów wojewódzkich.

Dlatego przed dokonaniem płatności warto sprawdzić, czy dana osoba ma prawo do ulgi albo zwolnienia. Dotyczy to szczególnie rodzin, w których różne osoby mogą mieć różne tytuły do preferencji: dziecko do 12 lat, dziecko z Kartą Dużej Rodziny, osoba z niepełnosprawnością, osoba z rentą socjalną, opiekun pobierający świadczenie pielęgnacyjne, emeryt, rencista albo senior po 70. roku życia.

Odrębnie należy traktować sytuacje techniczne, takie jak błędnie wniesiona kwota lub nadpłata. W takich przypadkach należy sprawdzić procedurę zwrotu nadpłaty w urzędzie właściwym dla miejsca, w którym składany jest wniosek.

Opłaty za granicą: nie zawsze złotówki i nie zawsze te same kwoty

Kwoty 140 zł, 70 zł, 35 zł, 30 zł i 15 zł dotyczą procedury krajowej, czyli paszportów wydawanych przez wojewodę albo ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Jeżeli wniosek składany jest za granicą, należy sprawdzić opłaty konsularne właściwe dla danej placówki. Ustawa wskazuje, że opłatę za paszport lub paszport tymczasowy wydawany przez konsula wnosi się w wysokości i w sposób określonych w przepisach dotyczących opłat konsularnych.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych informuje, że konsul wydaje obywatelom polskim przebywającym za granicą paszporty i paszporty tymczasowe, a wniosek składa się co do zasady osobiście, po przedłożeniu wymaganych dokumentów, pobraniu danych biometrycznych i uiszczeniu należnej opłaty.

W praktyce oznacza to, że osoba składająca wniosek za granicą powinna sprawdzić tabelę opłat konsularnych na stronie konkretnego konsulatu. Od 1 stycznia 2026 r. obowiązuje nowa tabela opłat konsularnych, a placówki dyplomatyczne publikują informacje o stawkach w sprawach paszportowych, np. o opłacie za wydanie paszportu i paszportu tymczasowego.