Już za dwa tygodnie JACHRANKA 2025 – POChP w centrum praktyki klinicznej
Za dwa tygodnie rusza 15. edycja konferencji „JACHRANKA 2025 – o chorobach płuc praktycznie”, która w dniach 12–14 września 2025 roku zgromadzi w Hotelu Windsor w Jachrance lekarzy pulmonologów, internistów, lekarzy rodzinnych i specjalistów zawodowo zajmujących się pacjentami z chorobami układu oddechowego. Tegoroczne spotkanie kładzie wyraźny nacisk na praktyczne, interdyscyplinarne podejście do przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) – od prewencji i kontroli zaostrzeń, przez farmakoterapię opartą na dowodach, po organizację domowej wentylacji nieinwazyjnej i koordynację opieki na linii POZ–szpital–POZ.
Dlaczego tematyka POChP jest priorytetem
POChP pozostaje jedną z głównych przyczyn chorobowości i zgonów związanych z układem oddechowym, generując wysokie koszty społeczne i kliniczne. Wyzwania dotyczą nie tylko progresji choroby i kontroli objawów, lecz także współchorobowości (sercowo-naczyniowych, metabolicznych, lękowo-depresyjnych), ryzyka powikłań infekcyjnych i skutków zaostrzeń. W Jachrance organizatorzy zaplanowali moduły, które pozwolą przełożyć aktualne wytyczne i dane z badań na konkretne decyzje przy łóżku chorego – z uwzględnieniem fenotypów, biomarkerów, ryzyka zapaleń płuc przy stosowaniu ICS, de-eskalacji oraz narzędzi oceny objawów i wydolności wysiłkowej.
Moduł POChP – najważniejsze zagadnienia i praktyczne wnioski
W sobotnim bloku poświęconym obturacyjnym chorobom płuc centralne miejsce zajmuje POChP. Program został tak ułożony, aby poprowadzić uczestnika od krytycznej oceny „twardych” danych, przez realia opieki zintegrowanej, aż po decyzje terapeutyczne, które najczęściej ważą o rokowaniach:
- Zaostrzenia – jak czytać liczby i co z nich wynika
Wykład otwierający dotyka jakości danych o zaostrzeniach: definicji, źródeł stronniczości i wpływu sposobu zbierania informacji (np. rejestry, RCT, Real-World Evidence) na interpretację ryzyka i skuteczności interwencji. Przekłada się to na decyzje o intensyfikacji terapii, kwalifikacji do rehabilitacji, planowaniu szybkiej ścieżki „rescue pack” oraz strategii kontroli czynników wyzwalających. - Ścieżka POZ–szpital–POZ i rola pulmonologa w obiegu pacjenta
Omawiany jest przepływ chorego w epizodzie zaostrzenia – od rozpoznania i wdrożenia leczenia w POZ, przez hospitalizację (lub jej uniknięcie dzięki wsparciu ambulatoryjnemu), po kontrolę i modyfikację farmakoterapii w opiece poszpitalnej. W centrum uwagi: edukacja chorego, plan działania na zaostrzenie, wczesna kontrola po wypisie, ocena techniki inhalacyjnej oraz wskazania do tlenoterapii/rehabilitacji. - Terapia potrójna w POChP: RCT vs RWE
Szczegółowo zestawiane są wyniki badań rejestrowych i randomizowanych dla połączeń ICS/LABA/LAMA: komu przynoszą największą korzyść (np. chorzy z częstymi zaostrzeniami i wyższą eozynofilią), jak balansować skuteczność z bezpieczeństwem (pneumonie, krwawienia, osteoporoza), kiedy rozważać eskalację z LABA/LAMA, a kiedy de-eskalację i powrót do terapii podwójnej. Uczestnicy otrzymują praktyczne algorytmy z miejscem na indywidualizację terapii. - Teraźniejszość i przyszłość leczenia POChP – czy są jeszcze „nisze”?
Prelegenci omawiają obszary niezaspokojonych potrzeb: chory z niską eozynofilią i częstymi infekcjami, pacjent z fenotypem „przewlekłego kaszlu i odkrztuszania”, chory z nasilonym odczynem zapalnym mimo optymalnej bronchodilatacji, czy wreszcie pacjent wielochorobowy z nietolerancją ICS. Dyskutowane są kierunki rozwoju terapii celowanych, „smart inhalers”, telemonitoringu i cyfrowych narzędzi wspierających adherencję. - Gdy farmakoterapia to za mało: nieinwazyjna wentylacja w warunkach domowych
W module omawia się kwalifikację chorych z przewlekłą hiperkapnią, wybór interfejsów, dobór parametrów i monitorowanie, współpracę z ośrodkami prowadzącymi NIV oraz organizację opieki domowej (edukacja rodziny, kontrola tolerancji, interwencje przy alarmach). To część o wysokiej użyteczności dla oddziałów chorób płuc i poradni zajmujących się chorymi z częstymi dekompensacjami.
Badania czynnościowe i ich rola w personalizacji terapii
W Jachrance silny akcent pada na diagnostykę funkcjonalną: od jakości wykonania spirometrii i prostej oceny drobnych dróg oddechowych po oscylometrię oraz sercowo-płucny test wysiłkowy (CPET). Dla lekarza opiekującego się pacjentem z POChP to nie tylko „technika”, ale fundament decyzji o eskalacji/de-eskalacji leków, kwalifikacji do rehabilitacji, tlenoterapii i NIV. W praktycznym segmencie zajęć uczestnicy ćwiczą interpretację wykresów przepływ-objętość, analizują zmienność PEF i zyskują wskazówki dotyczące wyłapywania błędów pacjenta przy inhalacjach (z uwzględnieniem wyboru urządzenia i szkolenia chorego).
POChP w sieci tematów konferencji: infekcje, stany ostre, pulmonologia interwencyjna
Skuteczne leczenie POChP wymaga spojrzenia szerszego niż sama bronchodilatacja. Dlatego warto zaplanować udział także w modułach „infekcyjnych” i „ostrych”:
- Zakażenia układu oddechowego i prewencja – miejsce szczepień, postępowanie w zapaleniach płuc i aspergilozie układu oddechowego, nowe opcje przeciwwirusowe; to wiedza bezpośrednio przekładalna na redukcję zaostrzeń.
- Ostre stany w pulmonologii – praktyczne podejście do odmy opłucnowej, zatorowości płucnej, sedacji i użycia amin katecholowych w oddziale chorób płuc; niezbędne przy prowadzeniu chorych z ciężkim POChP.
- Pulmonologia interwencyjna i choroby opłucnej – procedury diagnostyczne i terapeutyczne (bronchoskopia, EBUS, systemy drenażowe, cewniki tunelowane opłucnej), które u chorych z POChP bywają konieczne przy powikłaniach, guzach współistniejących lub nawracających wysiękach.
Jak ułożyć własną „ścieżkę POChP” w Jachrance
Aby maksymalnie wykorzystać trzy dni konferencji, warto rozważyć następujący plan:
- Piątek: moduły poświęcone zakażeniom i prewencji (profilaktyka szczepienna, decyzje antybiotykowe, terapia zakażeń wirusowych i grzybiczych) oraz bloki o ostrych stanach; to przygotuje grunt do ograniczania zaostrzeń w praktyce ambulatoryjnej i szpitalnej.
- Sobota (przedpołudnie): zajęcia z badań czynnościowych – „technicznie” i „praktycznie”; weryfikacja techniki, interpretacja wyników, CPET, ocena drobnych dróg oddechowych.
- Sobota (popołudnie): cały blok o POChP – od interpretacji danych o zaostrzeniach przez decyzje o terapii potrójnej po organizację NIV w domu; po module uczestnik powinien mieć gotowe schematy działania dla różnych fenotypów chorego.
- Niedziela: elementy uzupełniające – niewydolność oddychania (HFNC, NIV, dobór parametrów, rozwiązywanie problemów z tolerancją), USG płuc w praktyce (przydatne w różnicowaniu przyczyn duszności i ocenie powikłań), a także wątki interdyscyplinarne (otyłość, zaburzenia lękowo-depresyjne, zakrzepica żył płucnych) często współistniejące u chorych z POChP.
Praktyczne „take-home messages” dla klinicysty
- Dokładne rozpoznanie fenotypu i profilu zapalnego chorego z POChP decyduje o skuteczności i bezpieczeństwie terapii – łącznie z kwalifikacją do potrójnej terapii i ryzykiem zapaleń płuc przy ICS.
- Realna redukcja zaostrzeń wymaga połączenia farmakoterapii z prewencją infekcji, edukacją i planem działania, wczesną kontrolą po epizodzie oraz szybkim dostępem do rehabilitacji.
- NIV w warunkach domowych przynosi korzyści tylko wtedy, gdy ściśle przestrzega się zasad kwalifikacji, doboru interfejsu i parametrów oraz monitoruje się adherencję i gazometrię.
- Oscylometria, CPET i jakościowo dobra spirometria pomagają wyjść poza „jedną liczbę FEV1”, umożliwiając prawdziwą personalizację leczenia.
- Koordynacja ścieżki POZ–szpital–POZ i jasny podział ról między lekarzami opieki podstawowej a pulmonologami ograniczają „spiralę zaostrzeń”.
Informacje organizacyjne
Konferencja ma formułę wykładów, paneli, analiz przypadków oraz warsztatów w małych grupach z możliwością ćwiczeń na rzeczywistym sprzęcie. Uczestnicy otrzymują certyfikat w formie elektronicznej, a udział wiąże się z przyznaniem punktów edukacyjnych w ramach ustawicznego kształcenia lekarzy. rejestracja oraz pełne informacje organizacyjne dostępne są na stronie wydarzenia. Liczba miejsc w części warsztatowej jest ograniczona.
Dlaczego warto być w Jachrance z perspektywy POChP
Uczestnicząc w trzech intensywnych dniach, lekarz otrzymuje spójny, „zamknięty” pakiet wiedzy o POChP – od krytycznej analizy danych, przez konkretny wybór terapii i prewencję zaostrzeń, po kompetencje w obszarze NIV i opieki poszpitalnej. To szkolenie nastawione na skuteczną zmianę codziennej praktyki, nie tylko na znajomość wytycznych.
rejestracja
rejestracja odbywa się online poprzez stronę: https://zdrowepluca.edu.pl. Ze względu na ogromne zainteresowanie i ograniczoną liczbę miejsc warsztatowych, warto dokonać zgłoszenia jak najszybciej.
Patronat medialny
Patronat medialny nad konferencją sprawują: OddechZycia.pl oraz TygodnikMedyczny.pl.
