Zakaz telefonów w szkołach i przedszkolach a monitorowanie zdrowia dziecka. Kiedy uczeń może korzystać ze smartfona mimo nowych przepisów?

Od 1 września 2026 r. obowiązują nowe przepisy dotyczące korzystania z telefonów komórkowych i innych urządzeń elektronicznych w szkołach i przedszkolach. W szkołach podstawowych dla dzieci i młodzieży wprowadzono ustawowy zakaz korzystania z takich urządzeń podczas pobytu ucznia w szkole oraz podczas zajęć edukacyjnych organizowanych poza jej terenem. W przedszkolach regulacja jest jeszcze dalej idąca i obejmuje również wnoszenie takich urządzeń. Ustawodawca przewidział jednak istotny wyjątek dla dzieci i uczniów, którzy ze względu na chorobę, niepełnosprawność lub inne szczególne potrzeby wymagają korzystania z odpowiedniego sprzętu specjalistycznego albo aplikacji mobilnej służącej do monitorowania stanu zdrowia.

Wyjątek ma szczególne znaczenie w przypadku chorób przewlekłych i niepełnosprawności, ponieważ współczesne technologie medyczne coraz częściej wykorzystują telefon lub inne urządzenie elektroniczne jako element systemu monitorowania. Smartfon może przykładowo odbierać dane z sensora, wyświetlać aktualne wartości parametrów fizjologicznych, przekazywać alarmy albo współpracować ze sprzętem specjalistycznym. W takich sytuacjach urządzenie nie pełni przede wszystkim funkcji rozrywkowej czy komunikacyjnej, lecz może być elementem codziennego postępowania związanego ze stanem zdrowia dziecka.

W artykule:

• na czym polega wyjątek zdrowotny od zakazu korzystania z telefonu,
• kto może wystąpić o zgodę i kto ją wydaje,
• jakich urządzeń i aplikacji może dotyczyć wyjątek,
• jak regulacje różnią się między szkołą a przedszkolem,
• co warto zawrzeć we wniosku do dyrektora,
• co oznacza odmowa i dlaczego musi zostać pisemnie uzasadniona.

Wyjątek zdrowotny został zapisany bezpośrednio w ustawie

Podstawą prawną jest art. 98a ust. 2 pkt 2 ustawy – Prawo oświatowe, wprowadzony ustawą z 3 lipca 2026 r. o zmianie ustawy – Prawo oświatowe. Przepis przewiduje wyjątek od zakazu korzystania z telefonu komórkowego lub innego urządzenia elektronicznego w sytuacji, gdy dyrektor, na wniosek ucznia albo rodzica niepełnoletniego ucznia, wyrazi zgodę na takie korzystanie ze względu na chorobę, niepełnosprawność lub inne szczególne potrzeby wymagające korzystania z odpowiedniego sprzętu specjalistycznego lub aplikacji mobilnej służącej do monitorowania stanu zdrowia.

To istotne rozróżnienie. Ustawodawca nie wprowadził zamkniętej listy chorób uprawniających do zastosowania wyjątku. Nie wymienił również określonych modeli urządzeń, systemów monitorowania ani nazw aplikacji. Regulacja została skonstruowana w sposób funkcjonalny: znaczenie ma rzeczywista potrzeba konkretnego ucznia wynikająca z choroby, niepełnosprawności lub innych szczególnych potrzeb.

Nie można zatem przyjąć, że samo rozpoznanie choroby przewlekłej automatycznie oznacza możliwość dowolnego korzystania z telefonu w szkole. Z drugiej strony nie można traktować każdego użycia telefonu jako czynności rozrywkowej, jeżeli urządzenie jest potrzebne do korzystania ze sprzętu specjalistycznego albo aplikacji służącej monitorowaniu stanu zdrowia.

Znaczenie ma funkcja urządzenia, a nie tylko to, że jest smartfonem

Ten sam typ urządzenia może mieć zupełnie inne znaczenie u różnych uczniów. Dla jednego dziecka smartfon będzie przede wszystkim urządzeniem komunikacyjnym i rozrywkowym. Dla innego może być odbiornikiem danych z sensora, wyświetlaczem parametrów medycznych albo urządzeniem przekazującym alarmy związane z chorobą przewlekłą.

Właśnie dlatego indywidualna ocena sytuacji jest tak istotna. Celem wyjątku nie jest stworzenie ogólnego przywileju korzystania z telefonu dla osób z chorobą przewlekłą, lecz umożliwienie korzystania z technologii wtedy, gdy jest ona rzeczywiście potrzebna ze względu na stan zdrowia, niepełnosprawność lub szczególne potrzeby ucznia.

Zgoda zdrowotna nie oznacza nieograniczonego korzystania z telefonu

Jeżeli telefon jest potrzebny do monitorowania stanu zdrowia, korzystanie z niego powinno odpowiadać celowi, dla którego udzielono zgody. Może to oznaczać możliwość odczytania wyniku, sprawdzenia trendu zmian parametru, odebrania alarmu albo wykonania czynności koniecznej do obsługi współpracującego systemu.

Nie oznacza to natomiast automatycznego zezwolenia na korzystanie podczas lekcji z mediów społecznościowych, komunikatorów, gier czy innych funkcji niezwiązanych z potrzebą zdrowotną.

Z perspektywy organizacyjnej korzystne jest więc takie sformułowanie zgody, aby nauczyciele wiedzieli, do jakich czynności uczeń jest uprawniony i dlaczego czasami musi spojrzeć na ekran telefonu również podczas zajęć.

Kto udziela zgody i kto może złożyć wniosek?

W przypadku szkoły przepis jest jednoznaczny: decyzję o zgodzie podejmuje dyrektor szkoły. Wniosek może złożyć uczeń albo rodzic niepełnoletniego ucznia.

Jest to odrębny wyjątek od sytuacji, w której nauczyciel pozwala na użycie telefonu np. w celu realizacji programu nauczania, sprawdzenia wiedzy lub zapewnienia kontaktu ucznia z rodzicami w sytuacji nagłej. Wyjątek związany z chorobą, niepełnosprawnością lub szczególnymi potrzebami został oparty na zgodzie dyrektora.

Jeżeli uczeń posiada zgodę dyrektora wydaną na podstawie art. 98a ust. 2 pkt 2, nie ma podstaw, aby wymagać od niego każdorazowego uzyskiwania dodatkowej zgody nauczyciela na czynność mieszczącą się w zakresie udzielonej zgody zdrowotnej. Dlatego zakres zgody powinien być określony możliwie jasno.

Czy zgoda jest „okresowa”?

Ministerstwo Edukacji Narodowej w materiałach objaśniających nowe regulacje posługuje się określeniem „okresowa zgoda dyrektora szkoły”. Sam art. 98a ust. 2 pkt 2 nie określa jednak z góry maksymalnego okresu jej obowiązywania ani jednolitego terminu wspólnego dla wszystkich uczniów.

W przypadku choroby przewlekłej racjonalne może być powiązanie okresu zgody z aktualnymi potrzebami zdrowotnymi dziecka, stosowanym systemem monitorowania albo określonym etapem edukacji.

Czy rodzic musi dostarczyć zaświadczenie lekarskie?

Art. 98a ust. 2 pkt 2 nie ustanawia ogólnopolskiego wzoru wniosku ani nie wymienia konkretnego dokumentu medycznego, który obligatoryjnie musi zostać dołączony do każdego wniosku. Ustawa nie wskazuje w tym przepisie wprost obowiązku przedłożenia określonego zaświadczenia lekarskiego, orzeczenia o niepełnosprawności czy opinii poradni.

Nie oznacza to jednak, że wniosek powinien ograniczać się do samego stwierdzenia, że dziecko jest chore. Dyrektor musi mieć możliwość oceny, czy zachodzi sytuacja przewidziana w ustawie. W praktyce pomocna może być krótka informacja od lekarza prowadzącego, zespołu terapeutycznego lub innego właściwego specjalisty, wskazująca przede wszystkim na funkcjonalną potrzebę korzystania z urządzenia.

W przypadku technologii medycznych szczególnie przydatne mogą być informacje, czy urządzenie powinno pozostawać przy dziecku, czy musi utrzymywać łączność z sensorem lub innym elementem systemu, czy generuje alarmy oraz czy dziecko powinno mieć możliwość sprawdzenia danych bez zwłoki.

Jakich urządzeń i aplikacji może dotyczyć wyjątek?

Przepis jest technologicznie neutralny. Nie odwołuje się do określonych producentów, modeli telefonów, systemów monitorowania ani konkretnych aplikacji. Ma to duże znaczenie praktyczne, ponieważ technologie wykorzystywane w opiece nad osobami z chorobami przewlekłymi szybko się zmieniają.

Ustawa wskazuje na potrzebę korzystania z odpowiedniego sprzętu specjalistycznego lub aplikacji mobilnej służącej do monitorowania stanu zdrowia. Telefon może zatem być urządzeniem współpracującym z systemem medycznym albo platformą, na której działa aplikacja niezbędna do monitorowania określonego parametru.

System ciągłego monitorowania glukozy jako praktyczny przykład

Jednym z najbardziej czytelnych przykładów jest system ciągłego monitorowania glukozy (ang. continuous glucose monitoring, CGM), stosowany między innymi u osób z cukrzycą. W zależności od konkretnego systemu aplikacja zainstalowana na kompatybilnym smartfonie może odbierać dane z sensora, przedstawiać aktualną wartość glukozy oraz kierunek jej zmian, a także generować alarmy dotyczące wartości wymagających uwagi lub interwencji.

W takim przypadku krótkie spojrzenie ucznia na ekran telefonu podczas lekcji może mieć zupełnie inne znaczenie niż typowe korzystanie ze smartfona. Może być elementem bieżącego monitorowania choroby.

Ministerstwo Zdrowia od wielu lat podkreśla, że dziecko z cukrzycą przebywające w szkole wymaga zapewnienia odpowiednich warunków opieki, w tym możliwości regularnego kontrolowania glikemii i właściwego reagowania na jej nieprawidłowe wartości. Nowe przepisy dotyczące telefonów powinny być stosowane z uwzględnieniem współczesnego sposobu realizowania takiego monitorowania.

Pompy insulinowe i inne technologie diabetologiczne

Niektóre współczesne systemy leczenia cukrzycy wykorzystują współpracę kilku urządzeń, np. sensora, pompy insulinowej i urządzenia mobilnego. Zakres funkcji dostępnych na smartfonie zależy od konkretnego systemu i jego konfiguracji.

Nie należy więc automatycznie zakładać, że telefon jest niezbędny każdej osobie korzystającej z pompy insulinowej albo systemu CGM. Jeżeli jednak w konkretnym przypadku aplikacja mobilna stanowi rzeczywisty element monitorowania stanu zdrowia, może to uzasadniać wystąpienie o zgodę przewidzianą w art. 98a ust. 2 pkt 2.

Cukrzyca w przebiegu mukowiscydozy

Dla czytelników OddechZycia.pl szczególnie istotna jest możliwość zastosowania tych regulacji również u dzieci i młodzieży z mukowiscydozą, u których rozwinęła się cukrzyca w przebiegu mukowiscydozy (ang. cystic fibrosis-related diabetes, CFRD).

Jeżeli dziecko z CFRD korzysta z systemu monitorowania glikemii, którego funkcjonalnym elementem jest aplikacja na smartfonie, sytuację należy oceniać zgodnie z rzeczywistą potrzebą zdrowotną ucznia. Przepisy nie uzależniają wyjątku od określonego typu cukrzycy ani od konkretnej jednostki chorobowej.

Nie tylko diabetologia

Regulacja nie ogranicza się do cukrzycy. W innych chorobach przewlekłych telefon może współpracować z urządzeniem monitorującym, służyć do odbierania wyników pomiarów lub sygnalizować zdarzenia wymagające reakcji.

W pulmonologii rozwijane i stosowane są rozwiązania cyfrowe współpracujące między innymi z urządzeniami do pomiaru określonych parametrów fizjologicznych lub prowadzenia telemonitoringu. Samo posiadanie aplikacji zdrowotnej nie jest jednak wystarczającą przesłanką zastosowania wyjątku. Konieczny jest rzeczywisty związek między potrzebą wynikającą ze stanu zdrowia ucznia a korzystaniem z odpowiedniego sprzętu specjalistycznego lub aplikacji służącej monitorowaniu zdrowia.

Analogiczne znaczenie mogą mieć urządzenia wykorzystywane przez uczniów z niepełnosprawnościami, jeżeli ich używanie wynika z indywidualnych szczególnych potrzeb i mieści się w przesłankach określonych przez ustawę.

Szkoła podstawowa i przedszkole – podobny wyjątek, ale inny zakres zakazu

Szkoły podstawowe

W szkołach podstawowych dla dzieci i młodzieży ustawowy zakaz obejmuje korzystanie z telefonów komórkowych oraz innych urządzeń elektronicznych umożliwiających porozumiewanie się na odległość lub rejestrowanie obrazu albo dźwięku podczas pobytu na terenie szkoły w związku z realizacją zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych.

Ministerstwo Edukacji Narodowej wyjaśnia, że w praktyce obejmuje to zarówno lekcje, jak i przerwy. Zakaz obejmuje również zajęcia edukacyjne organizowane poza terenem szkoły, z odrębną regulacją dotyczącą wycieczek.

Od tego zakazu zastosowanie ma wyjątek dotyczący choroby, niepełnosprawności i innych szczególnych potrzeb.

Przedszkola i oddziały przedszkolne

W przedszkolach, oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych i innych formach wychowania przedszkolnego regulacja jest szersza. Art. 102a zakazuje nie tylko korzystania, lecz również wnoszenia przez dzieci telefonów komórkowych i określonych innych urządzeń elektronicznych.

Jednocześnie ustawodawca wprost wskazał, że przepis art. 98a ust. 2 pkt 2, czyli wyjątek związany z chorobą, niepełnosprawnością lub innymi szczególnymi potrzebami, stosuje się odpowiednio również w tych placówkach.

Ma to bardzo praktyczne znaczenie. Bez tego zastrzeżenia dziecko korzystające np. z telefonu współpracującego z systemem monitorowania mogłoby zostać objęte już samym zakazem wniesienia urządzenia do przedszkola.

Szkoły ponadpodstawowe

W szkołach ponadpodstawowych ustawodawca nie wprowadził jednego, ogólnokrajowego bezwzględnego zakazu na takich samych zasadach jak w szkołach podstawowych. Statut szkoły określa warunki albo zakaz korzystania z telefonów i innych objętych regulacją urządzeń.

Statut ma jednak uwzględniać wyjątki przewidziane w art. 98a ust. 2. Oznacza to, że również szkoła ponadpodstawowa nie może projektować zasad dotyczących urządzeń w całkowitym oderwaniu od potrzeb uczniów wymagających ich z powodów zdrowotnych lub związanych z niepełnosprawnością.

Szkoły i przedszkola niepubliczne

Ustawa przewiduje odpowiednie stosowanie nowych regulacji również do szkół niepublicznych, a przepis art. 102a odpowiednio do niepublicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych i innych niepublicznych form wychowania przedszkolnego.

Zajęcia poza szkołą i wycieczki

Wyjątek zdrowotny w szkole obejmuje również zajęcia edukacyjne organizowane poza terenem szkoły. Ma to znaczenie m.in. podczas zajęć prowadzonych w innym obiekcie czy wyjść edukacyjnych.

Wycieczki szkolne zostały uregulowane odrębnie. W szkołach podstawowych ogólny zakaz wynikający z art. 98a ust. 1 nie obowiązuje podczas wycieczek organizowanych zgodnie z odpowiednimi przepisami. Warunki korzystania z urządzeń podczas wycieczek określa statut szkoły, który może również wskazać dodatkowe przypadki zakazu. Ustawa nakazuje jednak uwzględniać wyjątki określone w art. 98a ust. 2.

W praktyce oznacza to, że potrzeby zdrowotne ucznia powinny zostać uwzględnione także przy organizowaniu wyjazdu szkolnego.

Co z odkładaniem telefonów do szkolnego depozytu?

Nowe przepisy pozwalają dyrektorowi, po spełnieniu warunków określonych w ustawie, zorganizować miejsce lub miejsca przechowywania telefonów i innych urządzeń elektronicznych oraz określić szczegółowe zasady ich odkładania i odbierania.

W przypadku ucznia korzystającego z telefonu ze względów zdrowotnych szczegóły organizacyjne mają duże znaczenie. Jeżeli prawidłowe działanie systemu wymaga, aby telefon znajdował się w określonej odległości od sensora, utrzymywał łączność Bluetooth albo był natychmiast dostępny po wystąpieniu alarmu, okoliczności te warto jednoznacznie wskazać we wniosku.

Nie należy automatycznie zakładać, że sama zgoda dyrektora rozstrzyga wszystkie kwestie techniczne dotyczące sposobu przechowywania urządzenia. Najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest określenie ich w sposób odpowiadający faktycznej funkcji zdrowotnej telefonu. Jeżeli system wymaga stałego pozostawania urządzenia przy uczniu, powinno to zostać wyraźnie uwzględnione przy ustalaniu zakresu zgody.

Co powinno znaleźć się we wniosku?

Ustawa nie ustanawia jednego wzoru wniosku. Z praktycznego punktu widzenia warto jednak przygotować dokument możliwie konkretny.

Samo stwierdzenie, że dziecko ma chorobę przewlekłą i dlatego potrzebuje telefonu, może nie wyjaśniać dyrektorowi istoty problemu. Znacznie bardziej przydatne jest opisanie funkcji urządzenia i wskazanie, dlaczego określony sposób korzystania jest potrzebny.

Przykładowa treść wniosku

Zwracam się z wnioskiem o wyrażenie zgody, na podstawie art. 98a ust. 2 pkt 2 ustawy – Prawo oświatowe, na korzystanie przez moje dziecko z telefonu komórkowego podczas pobytu w szkole oraz podczas zajęć edukacyjnych organizowanych poza jej terenem. Potrzeba korzystania z urządzenia wynika ze stanu zdrowia dziecka. Telefon współpracuje ze sprzętem lub aplikacją służącą do monitorowania stanu zdrowia i jest wykorzystywany do odbierania danych oraz alarmów związanych z prowadzonym leczeniem. Proszę o umożliwienie dziecku posiadania urządzenia w sposób zapewniający prawidłowe działanie systemu oraz korzystania z funkcji niezbędnych do monitorowania stanu zdrowia w czasie zajęć i przerw.

Jest to jedynie propozycja redakcyjna, a nie urzędowy wzór formularza. Treść wniosku należy dostosować do rzeczywistej sytuacji ucznia i funkcji wykorzystywanej technologii.

W przypadku CGM warto opisać szczegóły

Jeżeli telefon współpracuje z systemem ciągłego monitorowania glukozy, warto wskazać, że urządzenie może służyć do odbierania danych z sensora oraz alarmów. W zależności od używanego systemu istotne może być również utrzymywanie telefonu w odpowiedniej odległości od sensora, włączona łączność Bluetooth lub dostęp do transmisji danych.

Takie informacje pomagają odróżnić korzystanie z telefonu w celu monitorowania stanu zdrowia od korzystania niezwiązanego z potrzebą medyczną.

Odmowa musi mieć pisemne uzasadnienie

Jednym z najważniejszych zabezpieczeń przewidzianych przez ustawodawcę jest obowiązek pisemnego uzasadnienia odmowy. Jeżeli dyrektor nie wyrazi zgody na korzystanie z urządzenia na podstawie art. 98a ust. 2 pkt 2, odmowa nie może ograniczyć się wyłącznie do ustnego komunikatu.

Ma to szczególne znaczenie w przypadku dziecka, u którego przedstawiono konkretną potrzebę korzystania ze sprzętu specjalistycznego albo aplikacji służącej monitorowaniu stanu zdrowia. Samo powołanie się na ogólny szkolny zakaz korzystania z telefonów nie wyjaśniałoby indywidualnej sytuacji ucznia, ponieważ ustawa sama przewiduje od tego zakazu wyjątek.

Ustawa nie tworzy szczególnego trybu odwoławczego

Nowelizacja nie wprowadza w art. 98a osobnej procedury odwoławczej od odmowy dyrektora ani szczególnego ustawowego terminu rozpatrzenia wniosku.

W przypadku sporu warto przede wszystkim przeanalizować pisemne uzasadnienie i ustalić, czy dyrektor dysponował pełną informacją o funkcji urządzenia oraz potrzebach zdrowotnych dziecka. Można następnie zwrócić się o ponowne przeanalizowanie sprawy, uzupełniając dokumentację lub opis sposobu działania systemu.

Jeżeli problem dotyczy zgodności działania placówki z przepisami prawa oświatowego, rodzic może również poszukiwać pomocy w ramach właściwych mechanizmów nadzoru nad szkołą.

Bezpośrednie zagrożenie zdrowia lub życia jest odrębnym wyjątkiem

Art. 98a przewiduje jeszcze inną sytuację, w której zakaz nie obowiązuje. Chodzi o wystąpienie bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia lub życia osób przebywających na terenie szkoły albo uczestniczących w zajęciach edukacyjnych poza jej terenem, a także określonych zagrożeń dla mienia.

Jest to odrębna przesłanka od indywidualnej zgody zdrowotnej. Nie należy więc oczekiwać wystąpienia sytuacji nagłej, jeżeli z góry wiadomo, że uczeń ze względu na chorobę wymaga regularnego korzystania z urządzenia monitorującego. W takim przypadku właściwym rozwiązaniem jest wcześniejsze wystąpienie o zgodę dyrektora.

Nowe przepisy obowiązują od 1 września 2026 r.

Ustawa z 3 lipca 2026 r. weszła w życie 1 września 2026 r. Szkoły mają czas do 31 grudnia 2026 r. na dostosowanie swoich statutów do zmian wynikających z ustawy.

Jednocześnie ustawodawca przewidział regulację przejściową. Od 1 września 2026 r. do dnia dostosowania statutu pozostają w mocy dotychczasowe postanowienia statutu szkoły dotyczące warunków wnoszenia i korzystania z telefonów oraz innych urządzeń elektronicznych, które obowiązywały przed wejściem nowelizacji w życie.

Nie należy jednak utożsamiać 31 grudnia 2026 r. z datą wejścia w życie nowych przepisów. Sama ustawa, w tym art. 98a przewidujący wyjątek zdrowotny, obowiązuje od 1 września 2026 r.

Co powinni ustalić rodzice, szkoła i personel medyczny?

W przypadku ucznia korzystającego z urządzenia z powodów zdrowotnych najważniejsze jest nie tylko formalne uzyskanie zgody, ale również praktyczne ustalenie zasad postępowania.

W zależności od choroby i stosowanej technologii warto określić:

• czy telefon musi przez cały czas pozostawać przy uczniu,
• czy może znajdować się w plecaku, czy powinien pozostawać bliżej urządzenia medycznego,
• czy musi mieć włączoną łączność Bluetooth,
• czy wymaga transmisji danych lub dostępu do Internetu,
• czy aplikacja generuje alarmy dźwiękowe lub wibracyjne,
• czy uczeń powinien mieć możliwość natychmiastowego sprawdzenia wartości po alarmie,
• jak powinien postąpić nauczyciel, jeżeli uczeń zgłosi nieprawidłowy wynik,
• czy potrzebne są dodatkowe uzgodnienia dotyczące zajęć wychowania fizycznego, wyjść i innych aktywności.

Z punktu widzenia lekarza lub zespołu prowadzącego dziecko najbardziej pomocna może być informacja dotycząca funkcjonalnego znaczenia urządzenia. Szkoła powinna wiedzieć przede wszystkim, dlaczego dziecko musi mieć dostęp do technologii i jakie konsekwencje może mieć przerwanie monitorowania lub brak możliwości reakcji na alarm.

Wyjątek zdrowotny jest istotny w erze cyfrowych technologii medycznych

Nowelizacja Prawa oświatowego ma ograniczać korzystanie z telefonów w sytuacjach, w których urządzenia rozpraszają uczniów, utrudniają naukę albo niekorzystnie wpływają na funkcjonowanie społeczności szkolnej. Nie oznacza to jednak całkowitego zakazu technologii cyfrowej bez względu na jej funkcję.

Ustawodawca wyraźnie przewidział sytuację dzieci i młodzieży, dla których urządzenie elektroniczne jest związane z chorobą, niepełnosprawnością lub inną szczególną potrzebą.

Ma to coraz większe znaczenie kliniczne. Współczesne systemy monitorowania mogą składać się z sensora lub innego urządzenia medycznego, oprogramowania oraz smartfona, który odbiera i prezentuje dane. Sam wygląd urządzenia nie pozwala więc ocenić jego funkcji u konkretnego ucznia.

Dla rodziców najważniejszym praktycznym krokiem jest odpowiednio wczesne poinformowanie placówki o potrzebach dziecka i wystąpienie o zgodę dyrektora. Dla szkoły kluczowe jest natomiast takie stosowanie zasad dotyczących telefonów, aby cel związany z higieną cyfrową nie powodował ograniczenia bezpiecznego monitorowania stanu zdrowia ucznia.